Het eeuwige nu:
Wij leven in het eeuwige nu. Er is geen verleden, er is geen toekomst.
Iedere dag sta je voor een beslissing, van heel klein naar groot. Er zullen daarna nog oneindig veel beslissingen volgen. Maar je hoeft niet na te denken over al die toekomstige beslissingen. Het enige waar jij je mee bezig hoeft te houden, is de eerstvolgende beslissing die je te nemen hebt.
Omdat we in dit eeuwige nu leven, bestaat de toekomst eigenlijk niet. Elke beslissing in je leven hangt af van de eerstvolgende beslissing die je neemt.
Dus als je rookt en je wilt stoppen, dan hoef je alleen maar te besluiten om die sigaret nú niet op te steken. Laat hem gewoon liggen. Misschien rook je hem over twintig minuten, misschien pas over een uur of twee, misschien helemaal niet. Maar op dit moment heb je ervoor gekozen om niet te roken, ondanks dat je onderbewuste, de ontwenningsverschijnselen en allerlei impulsen je proberen te verleiden het toch te doen.
Het gaat om dit ene moment…
Iedere beslissing vormt je toekomst:
Iedere beslissing die je neemt, bepaalt de vorm van de rest van je leven. Sommige keuzes die je vandaag maakt, zullen over dertig jaar nog steeds invloed hebben.
Maak dus telkens weer een goede keuze, en uiteindelijk bouw je een goed leven op. Het gaat alleen om deze ene keuze. Alles wat daarna komt, doet er op dit moment niet toe.
Kies voor creatie niet voor destructie:
Zo leef ik inmiddels mijn leven. Door schade en schande geleerd. Ik begrijp dat ik waarde heb. Niet alleen voor het universum, maar vooral voor mezelf. En dat zet ik op de eerste plaats. Daarom zal ik nooit meer iets doen of toelaten, dat mij kwaad doet, mijn beeld van mezelf schaadt of mijn eigenwaarde aantast. Ik word kwade invloeden vanuit de buitenwereld steeds beter gewaar. Deze invloeden kunnen vele soorten jassen dragen.
Dit gewaar zijn van invloeden wordt groter, naarmate het contact met je binnenwereld steviger wordt. Hiervoor is het nodig meer in je binnenwereld te vertoeven en minder in de buitenwereld. Terugtrekken, naar binnen, zijn… Vertragen, vereenvoudigen, vaker kiezen voor minder. Eenvoud, rust en vrede. In het lichaam indalen, incarneren. Je lichaam is een waarheidsmachine. Via het lichaam weet je of het een ‘ja’ of een ‘nee’ is. Een ‘go’ of een ‘no go’
Vanuit dat perspectief kan ik geen kwaad doen. Natuurlijk kan ik ervoor kunnen kiezen om hard of streng te zijn wanneer dat nodig is, maar nooit uit achteloosheid of gebrek aan respect. Dat zelfrespect heb ik ontwikkeld doordat ik steeds opnieuw probeerde om in elk moment een goede beslissing te nemen.
Je eigen gevangenis:
Wanneer je hiermee begint, merk je vaak niet eens wat er gebeurt. Veel van je keuzes worden onbewust gemaakt, als geautomatiseerde reacties vanuit je limbische en reptielenbrein. Daar draaien de aangeleerde programma’s die de antwoorden waren op de talloze ervaringen in dit leven en wellicht de levens hiervoor en door DNA de ervaringen in de levens van onze voorouders. Veel van onze reacties (limbisch brein) op waarnemingen (reptielenbrein) worden hierdoor aangestuurd en zijn onbewust.
Dit heeft ook als doel ons systeem energiezuinig te laten functioneren.
Maar hierdoor blijven we vaak hangen in oude programma’s en reacties. We blijven doen wat we deden en blijven krijgen wat we kregen, doordat we in het hier en nu niet bewust genoeg aanwezig zijn en onze keuzes maken op een onbewust niveau.
Je bent niet je gedachten:
Dit onbewuste, geautomatiseerde deel in ons is tevens de blinde vlek van onze perceptie. Precies dit onbewuste deel is de voordeur voor mindcontrol programma’s en propaganda die onze mening en gedachten sturen. ‘ Je bent niet je gedachten’ is een belangrijk gegeven. Wij zijn de waarnemers van onze gedachten en we bepalen zelf wat we met die gedachten doen of niet.
Vaak als je op de automatische piloot dingen aan het doen ben en je hebt bijvoorbeeld rustig een ‘radioprogramma’ op de achtergrond aan waar je niet echt naar luistert, dan verdwijnt de informatie van de radio rechtstreeks je geheugen in. Zonder dat je het gewaar bent.
Heb je haast? Ga dan even zitten:
Wat bij het maken van juiste keuzes en beslissingen nemen de belangrijkste voorwaarde is, is het hebben van een ontspannen zenuwstelsel. Als je een beslissing neemt, terwijl je geen ontspannen zenuwstelsel hebt, dan maak je deze niet vanuit contact met jezelf, je eigen kern. Als je vanuit haast, angst, boosheid, freeze of een overbelaste toestand een beslissing neemt, leidt vaak tot een ongewenste uitkomst.
Doordat het overlevingssysteem aan staat (reptielenbrein) werkt je brein niet coherent en dus niet goed. Een incoherent brein is gecompartimenteerd en dit gebeurt door stress. Je denken is dan chaotisch en niet holistisch. Je bent dan voornamelijk gefocust op de buitenwereld en denkt in dualiteit en polariteit (afgescheidenheid, ik-denken). Bij het minste of geringste beetje stresshormoon dat vrijkomt, schiet je al in overlevingsgedrag.
Soms is deze toestand ons zo gewoon geraakt, dat we zijn gaan aannemen, dat dit onze normale staat van zijn is. Je aandacht gaat in deze toestand naar het verleden en/of naar de toekomst. In ieder geval ben je niet meer aanwezig in het hier-en-nu, waardoor iedere kans op het nemen van een bewuste, goede beslissing sowieso is uitgesloten.
Beslissingen die vanuit deze toestand worden genomen, worden genomen vanuit lage emotionele frequenties en onze aangeleerde programma’s.
Koppel waarneming los van oordeel:
Het kost tijd voordat je leert herkennen dat je op een beslissingspunt bent aangekomen. Dat er een soort intern signaal afgaat: ‘ Wacht even, ik moet een keuze maken.’ Stop: ‘ Laat ik eerst nadenken en voelen.’
In het begin vertraagt dat je misschien een beetje. Je stopt vaker om jezelf af te vragen: Wil ik dit echt? Is dit een goede keuze voor mij? Dit is een goed teken. Het betekent dat het moment van beslissen meer in het bewustzijn terechtkomt. Er mag een ‘gap’ komen tussen de waarneming en de reactie. Dit is een basisvoorwaarde voor goed waarnemen. De waarneming en de interpretatie van die waarneming moeten uit elkaar worden getrokken. Het zijn twee losse stappen.
Bewustzijn is waarnemen. Bewustzijnsgroei begint met het waarnemen van jezelf.
Na verloop van tijd wordt het vanzelfsprekend. Dan neem je beslissingen weer net zo snel als vroeger, maar met veel meer bewustzijn. Sterker nog, het wordt gemakkelijker. Omdat eerdere goede keuzes niet hebben geleid tot negatieve gevolgen, ontstaat er vertrouwen. Daardoor wordt het eenvoudiger om de volgende keuze in dezelfde richting te maken.
Mensen noemen dat soms een tijdlijn, maar eigenlijk bestaat die niet. Tijd bestaat niet op die manier. We leven altijd in het eeuwige nu.
Dat is ook de essentie van leiderschap:
Als je jezelf voldoende kunt centreren, zou je als het ware kunnen waarnemen hoe gebeurtenissen zich beginnen te vormen. Je leert zien welke situaties op je afkomen en welke beslissingen ze van je zullen vragen. Daardoor krijg je de mogelijkheid om je bewust voor te bereiden, nog voordat dat het beslissingsmoment zich aandient.
Dat geeft een enorm voordeel in de omgang met andere mensen. Niet omdat je slimmer bent, maar omdat je minder energie verspilt aan verkeerde opties. Terwijl anderen allerlei mogelijkheden moeten afwegen en fouten moeten corrigeren, heb jij veel van die afleidingen al geëlimineerd. Daardoor kun je sneller en helderder handelen.
Leiderschap gaat niet over politici of mensen met een officiële titel. Leiderschap ontstaat wanneer iemand opstaat en begint te doen wat volgens hem of haar juist is. Niet om anderen te leiden, maar omdat die persoon intrinsiek en intuïtief voelt dat dit de juiste stap is.
Vervolgens kijken anderen toe en denken: “Dat lijkt inderdaad een goed idee.” En dan volgen ze vanzelf.
De meeste echte leiders hebben nooit bewust geprobeerd om volgers te krijgen. Sommigen houden zelfs helemaal niet van aandacht. Toch komen ze vaak in een leiderschapsrol terecht. Niet omdat ze die positie zoeken, maar omdat ze consequent proberen de juiste keuzes voor zichzelf te maken.
Deze energie straalt uit naar anderen. Mensen zijn als antennes; ze voelen authenticiteit, overtuiging en richting. Het begint op het moment dat jij stopt met reageren op het leven en bewust in het hier-en-nu stapt.
